آموخته است ، « اخلاق غير فطرى » و يا تربيتى مىگويند . در سراسر جهان و در ميان همهء ملل ، ظلم و ستم و ازدواج با محارم زشت و قبيح به نظر مىرسد ؛ البته انسانها زشتى ستم را از طريق فطرت درك كرده و قبح ازدواج با محارم را از طريق تعاليم و شرايع آسمانى فراگرفته‌اند . براى شناسايى امور فطرى از غير فطرى ، قواعد و نشانه‌هايى است كه با به كار بستن آنها مىتوان اين دو را از هم تميز داد : 1 . امور فطرى به نقطه‌اى و يا به صنفى و نژادى اختصاص ندارند و انسان در توجه و فراگيرى آنها به كسى نيازمند نيست . 2 . از آنجا كه خود فطرت هادى و رهبر است ، عوامل جغرافيايى و اقتصادى و سياسى و آموزشى ، در پيدايش و توجه انسان به آنها دخالت ندارد . 3 . تبليغات خلاف ، اگرچه از نمو و رشد آنها مىكاهد ، ولى هرگز آنها را ريشه‌كن نمىسازد . « 1 » قرآن با نداى رسا اعلام مىكند كه : خدا در نهاد بشر ، ميل و رغبت و علاقه به ايمان و عشق به خداى جهان را نهاده و آن را محبوب او ساخته ، و كفر و نافرمانى و گناه را منفور گردانيده است ، آنجا كه مىفرمايد :

--> ( 1 ) . براى توضيح بيشتر دربارهء شناسايى امور فطرى به كتاب « عصر بازگشت به ايمان » تأليف نگارنده مراجعه فرماييد .